Op mijn vierde haalde ik mijn A en B diploma en ik besloot daarna om me bij de zwemclub in Losser aan te sluiten. Ik trainde drie keer in de week, met een gezellige groep onder leiding van Sia Telkamp en had tot mijn twaalfde best veel wedstrijden.

Toen ik in 2000 als minior bij de jaargangwedstrijden in Leiden heel onverwacht een bronzen medaille op de 100 schoolslag pakte, kwam ik erachter dat als ik verder wilde, ik de stap naar een andere club zou moeten maken. In Losser was de trainingsgelegenheid niet groot genoeg en ook het aantal wedstrijden zou af gaan nemen. Vandaar de overstap naar OZ&PC in Oldenzaal. Vanaf die tijd word ik getraind door Joop Rijssemus.

De eerste jaren moest ik wennen aan de hoeveelheid trainingen. Uiteindelijk ging het steeds beter en in 2002 werd ik zelfs opgenomen in de Jeugdkernploeg van de Nationale Selecties, dit door mijn goede prestaties op de 50 meter schoolslag. Hier kwam ik onder leiding van Marcel Wouda. De eerste trainingskampen waren erg zwaar maar het betaalde zich wel uit. Mijn tijden schoten vooruit. In 2003 werd ik op het EJK in Glasgow nog 3^de en 8^ste, op het EJK in Lissabon pakte ik twee titels, op de 50 en 100 school.

In mijn jeugdtijd mocht ik ook twee keer meedoen aan Europese kampioenschappen voor senioren. Bij de toernooien in Dublin (korte baan, 2003) en Madrid (lange baan, 2004) heb ik erg veel ervaring opgedaan. Eerst kijk je op tegen al die toppers en nu sta je er zelf tussen! Vooral het EK in Dublin ging verrassend goed. Mijn eerste seizoen als zwemmer bij de senioren verliep niet helemaal vlekkeloos. Op het EK korte baan in Wenen kwam ik persoonlijk niet in de buurt van mijn pr’s. Gelukkig maakte de eerste plaats in een nieuw wereldrecord met de 4x50 meter wisselslag estafette wel alles goed. Na veel moeilijkheden met het plaatsen voor de WK pakte ik op de NK toch nog mijn laatste kans. Na trainingsstages in Cyprus en Ottawa, waar ik met NZE meetrainde olv Mandy van Rooden, zou het dan gaan gebeuren, mijn eerste WK! Helaas gooide een virus roet in het eten. Een week voor de wedstrijd lag ik vier dagen met koorts op bed en ik moest daarom ook noodgedwongen de 100 meter, die op maandag zou plaatsvinden, aan me voorbij laten gaan. Gelukkig kon ik op de 50 nog wel aan de start verschijnen. Over mijn tijd was ik niet super tevreden maar ik heb toch in de halve finale gestaan. Ik kwam thuis met een dertiende plek en ik ben zeker een hoop ervaring rijker.

Het seizoen 2005-2006 heb ik mijn trainingsuren wat opgevoerd en liep ik aan het begin van het seizoen al meteen een knieblessure op. Gelukkig kon ik nog wel deelnemen aan de EK korte baan in Trieste en op dit toernooi kwam ik eindelijk weer een beetje in de buurt van mijn oude tijden. Met de estafette wonnen we weer goud in een nieuwe wereldbesttijd en persoonlijk haalde ik op de 50 ss zelfs de finale, waarin ik zevende werd. Het tweede deel van het seizoen trok ik deze lijn door en op de Swim Cups in Amsterdam en Eindhoven kwam ik tot op honderdsten van mijn beste tijden en plaatste mij voor de EK langebaan in Budapest, hier zwom ik een acceptabel toernooi. De 100 meter viel erg tegen maar ik revancheerde me goed op de 50 met een zesde plaats.

Het seizoen 2006-2007 heb ik mijn leven totaal omgegooid en gekozen voor een plekje in de NZA ploeg in Amsterdam. In eerste instantie heb ik Fedor Hes als trainer gehad en onder hem ben ik eindelijk weer in de buurt gekomen van mijn oude niveau. Plaatsing voor de WK zat er helaas op drie honderdste niet in maar op de EK kb revancheerde ik mij en werd persoonlijk vierde op de 50 meter en zwom sinds drie jaar weer een pr op de 100 meter. In januari kwam er helaas een einde aan onze samenwerking door gebrek aan chemie tussen de twee Amsterdamse trainers. Voor mij natuurlijk wel een tegenvaller omdat ik eindelijk alles een beetje op de rit had.

Een nieuw avontuur startte met Martin Truijens en Hans Elzerman aan het roer om mijn Olympische droom waar te kunnen maken. Omdat ik de WK Melbourne misliep werd voor mij het piekmoment de NK in Amsterdam die zomer. Na een seizoen hard trainen pakte ik op alle drie de afstanden goud in nieuwe persoonlijke records, waarbij de 50 ook nog eens een NR record betekende. Eindelijk zat er weer progressie in. De week daarna zwom ik in Eindhoven ook op de 100 meter NR´s, zowel lange baan als korte baan. Dus goed op weg voor een Olympisch ticket zou je denken....

Helaas bleek het seizoen 2007/2008 minder mooi dan vooraf gehoopt. In december kon ik wegens familieomstandigheden en een mindere vorm mijn draai niet vinden op de Swim Cup en het Ek korte baan en in maart op de EK bleek ook de 100 meter weer te ver. Een grote stap om me leven om te gooien en naar Amsterdam te komen heeft zich niet uitbetaald, een verschrikkelijke domper! Na de Ek besloot ik daarom om het volledige professionele zwemmen (tijdelijk) te verlaten en mij bij de selectie van de Dolfijn te voegen zodat ik ook weer wat meer tijd en aandacht aan mijn studie kan besteden. Het einde van het seizoen leek positief afgesloten te worden door 4 zeges op de NK sprint maar kort daarna werd ik erg ziek en werd de ziekte van pfeiffer geconstateerd. Ik bleek al in de eindfase van de ziekte...Dit kenmerkt toch wel duidelijk dit seizoen, uitgerekend het Olympische!